Sevgili Dostlar,

Bugün 14 Mart Tıp Bayramı, bu vesileyle bütün sağlık çalışanlarının bu gününü kutluyorum. Her meslek grubuna saygım sonsuz ama iki tanesi var ki her zaman benim için en üst mertebede yer alıyor. Birisi doktorlar, diğeri ise öğretmenler. Canla başla çalışır, emek verir ve başlıkta belirttiğim gibi hayat kurtarırlar. Doktorlarımız bir sorunu önceden görüp sıkıntının büyümeden bitmesini sağlar, belki ağır geçirdiğimiz bir hastalığı atlatmamıza destek verir ya da bugünlerde yaşadığımız korona vakalarında gecelerini gündüzlerine katıp insanların nefes alabilmesi için gece gündüz çabalar. Ya öğretmenlerimiz? Çocuklarımızın ve gençlerimizin en iyi şekilde öğrenmeleri, vatana millete hayırlı birer evlat olmaları, doktor, mühendis, avukat, astronot, öğretmen gibi farklı mesleklere sahip olmaları için bıkmadan usanmadan öğretirler, tekrar yaparlar, kısacası onlar da çok çabalarlar.

Peki biz doktorumuza, öğretmenimize, sağlık ve eğitim sektörünün neferlerine gereken önemi veriyor muyuz, iyi şartlarda çalışma koşulları sunabiliyor muyuz, el üstünde tutabiliyor muyuz? Evet bugün Tıp Bayramı, 24 Kasım Öğretmenler Günü, tebrikler havada uçuşacak, teşekkürler edilecek ama hayat gene eskiye dönecek. Lütfen bu soruları kendimize soralım ve koşulların değişmesi için bizlerde elimizden geleni yapalım.

Korona demişken, bugün Türkiye’de ilk vakanın açıklanmasından sonra tam 1 yıl geçti, hayatımızda neler değişti diye bakarsak;

• Gıda perakendeciliği çok hızlı büyüdü, pazaryerleri de buradan pazar payı kapmak için belli başlı marketlerle anlaşıp kuryelerle evlere servis yapmaya başladı. Pazaryerleri bunu yapa dursun senelerdir sektörde olan Getir altın çağını yaşadı ve Avrupa’ya açıldı.

• Eğitim tamamen online oldu, bilgisayar satışlarında rekor kırıldı ama dünyada üretimin belli bir süre durmasından dolayı talep karşılanamadı, online görüşme ve eğitim konusunda yazılım hizmeti veren Zoom çok hızlı büyüdü, Google ve Facebook buralardan pay kapmak için Meet ve Live Room ürünlerinde yenilikler yaptı.

• Eğitimin online olmasından dolayı üniversite şehri olan kentler bir anda boşaldı, kimi öğrenci eşyasını tamamen memleketine geri getirdi, kimisi ise tekrardan dönerim diye kiracısı olduğu evi boşaltıp eşyalarını o ilde bulduğu depolara koydu. Esnaf zaten ekonomik bir darboğaza girmişti ama özellikle üniversitede okuyan gençler ile büyüyen o şehirlerin emlakçısından mobilyacısına, manavından bakkalına, kırtasiyesinden eğlence mekanlarına kadar herkes sıkıntıya girdi.

• Evden çalışma dönemi başladı, kimisi çalışma saatlerinin sosyal hata ile içiçe girmesinden dolayı artan iş yükünden, kimisi sosyalleşememekten, kimisi ise akşama kadar oturduğundan hareketsizlikten şikayetçi olmaya başladı.

• Senelerdir evlerimizde misafir geldiğinde ikram edilen ilk şeylerden birisi olan ama sonra popülerliği kaybolan kolonya gene vazgeçilmezlerimizden birisi oldu. Kolonya siparişleri son yılların rekorunu kırdı.

• Büyük perakende markalarının dükkanlarını kapattıklarını ilan etmesiyle beraber diğer sektörden markalarda buna katılım gösterince AVM’ler sessizleşti, bazıları bir dönem kapandı ve sokak mağazacılığı eskisinden daha popüler oldu.

• Sokağa çıkma yasakları başladı, insanlar evde oturmaktan sıkıldı, balkonlarda konserler verildi, insanlar Zoom partileri yapmaya başladı, psikolojik sorunlar baş gösterdi.

• Yaz aylarında sıcak havaların da etkisiyle vaka sayıları düşmeye, psikolojiler düzelmeye başladı bugün x adet kişi ölmüş haberleri normal karşılanmaya başladı.